Hulsbergse Historie: Het Ravensbosch

Hulsbergse Historie: Het Ravensbosch

670
0
DELEN

Het Ravensbosch is een gevarieerd hellingbos met grote hoogteverschillen van zo’n 50 meter en een oppervlakte van ongeveer 80 hectare.

Het bos is vanuit alle windrichtingen toegankelijk en lijkt vanuit elke ‘entree’ telkens weer een andere aanblik te bieden. Het bos kent grote lengten aan smalle en brede paden en bestaat grotendeels uit voormalig hakhout, dat in opgaand eikenbos is omgezet. In de laaggelegen delen aan de Strabekervloedgraaf (een zijbeekje van de Geul) zijn essenbos, waterpartijen en moerasgebiedjes te vinden. Hier groeien planten als reuzenpaardenstaart en bosbies en laat zich de glimworm zien. Men moet niet schrikken als plots ook een ree, vos of zelfs  een everzwijn zichtbaar is.

In 1439 was het Ravensbosch in bezit van de heren van Valkenburg en was toen liefst 300 hectare groot. Bij die heren van Valkenburg was ook een jonker genaamd Leonard van Rave. De mogelijkheid bestaat dat de familie Rave toen het bos in haar bezit had. Dit kan de naam verklaren. Andere mogelijkheden wat de naamgeving betreft is de aanwezigheid van veel raven of de aanwezigheid van de heren van Walram (Walraven) geheten. Het bos van Walraven werd afgekort naar Ravensbosch, net zoals de Brabantse plaats Ravenstein, eerst genoemd Walravenstein.

Rond 1600 hielden drie boswachters dag en nacht toezicht in het bos. Uit archiefbronnen  is bekend dat in 1646 Jan Widdershoven, Frans van Caldenborn en Jan Frissen als boswachters waren aangesteld. Zij moesten erop toezien dat er geen hout gekapt of meegenomen werd zonder toestemming van de overheid. In 1661 werd het gebied rond Valkenburg bij het zogeheten Partagetractaat verdeeld onder de Verenigde Nederlanden en Spanje. Van het Ravensbosch kwam tweederde toe aan de bank van Meerssen en eenderde aan de bank Schimmert. In 1769 werd het Ravensbosch verkocht bij opbod. Luitenant voogd van Valkenburg, Pélerin geheten, kocht een gedeelte van het bos en verbouwde een bij het woud gelegen hoeve om tot een groot herenhuis. Geologisch gezien ligt het Ravensbosch net op de grens van het Mergelland. In de zuidelijke uitloper komt de mergel aan de oppervlakte, in het noorden bestaat de grond uit zand en vette klei. Deze vette kleide, zogeheten Cerinthènklei, heeft een ondoordringbare laag. Het regenwater blijft in de zandlagen erboven staan waardoor zich moerassen vormen. Deze zijn zeer voedselrijk en begroeid met het betrekkelijk zeldzame essenbroekbos. Waar de kleilagen door de helling worden aangesneden, komt het grondwater tevoorschijn.

Verder zijn er meerdere delen waar Romeinse villa’s (Op den Billich en Ravensbosch) en andere Romeinse gebouwen gestaan hebben.

Het Ravensbosch vormt, tezamen met andere het Heuvelland kenmerkende locaties, de achtergrond van het Suske & Wiske-album ‘De Jolige Joffer’.

 

 

GEEN REACTIES